Twee woorden. Ze staan nu op mijn homepage.
Ik leg even uit waarom.
Het is weer nacht. Mijn hoofd draait overuren. Again, hahaha. Webshop, orders, nieuwe ideeën, i am on fire!
OHJA! Nalina zit in sprong 7, kreeg ik net door via m'n agenda. Aan haar te merken trouwens. M'n jongens zijn weer begonnen met school en rekken ''stiekem'' hun bedtijd nog even op.
En ik? Ik zit hier. Te schrijven. Want soms is dit het moment waarop het komt. Vandaag in simpele woorden, onder elkaar.
Ik heb een lijst, vandaag mijn lijst. Waarin ik mijn geluk in vele 'ongelukken' mogen vinden.
Let's start..i guess, zoiets. Vandaag rauw, geen nette zinnen.
Gevlucht uit de oorlog. In en uit asielzoekerscentra. Verhuisd, verhuisd, verhuisd. Als klein kind al zorgen dragen die niet van mij waren. Een zieke vader. 112 bellen voordat ik m'n tafels kende.
Gevoelens wegslikken. Altijd maar lachen. Onzeker zijn. Overgewicht. Niet in m'n lichaam thuis voelen.
Twee miskramen.
Jaren lang leven van 150 euro per maand. Een leven opbouwen van niks naar iets. Twee burn-outs. Een syndroom dat m'n leven nog vaak overneemt. Zwaar obesitas. Maagverkleining.
And I got a million more.
Maar weet je wat het gekke is? Ik bleef bloeien. Niet omdat het makkelijk was. Niet omdat ik sterk ben. Gewoon omdat ik geen andere optie zag. Doorgaan. Opnieuw. En weer opnieuw. Een aparte zwaan, die toch het water op ging.
En tussen al die ellende door, drie prachtige kinderen. Drie kleine wondertjes die mij gaven wat ik zelf nooit had.
In mijn logo zit een zwaan. Niet zomaar. Ik voelde me altijd zo'n aparte. Eentje die er net niet bij hoorde. Ander verhaal, andere veren.
En nu sta ik hier. Met een bedrijf. Met kinderen die wél grote verjaardagen krijgen. Met traktaties die ik vroeger zelf nooit kreeg, maar nu maak voor andere kindjes.
Voor jouw kind. Voor jouw moeder. Voor jouw vriendin die net een baby heeft. Voor de ouder die het misschien net niet kan, maar het wél wil.
Dat is Nadelya.
"Bloom anyway" betekent: bloei toch.
Ook als het leven blijft slaan. Ook als je tien keer onderuit gaat. Ook als je je niet thuis voelt in je eigen lichaam. Ook als je een aparte zwaan bent. Ook als het 's nachts is en je hoofd draait overuren.
Je bloeit toch. Omdat je geen andere optie hebt. En omdat je het verdient.
Daarom staat het op mijn homepage. Daarom komt het op mijn pakketjes. Daarom is het meer dan een leuke zin.
Het is mijn leven. En het is waarom ik doe wat ik doe.
Bloei toch. Het leven is Perfectly imperfect, maar altijd in bloei.
Vandaag een simpele blog met simpele woorden, maar met een harde kern.
Liefst,
A
Reactie plaatsen
Reacties