Ik heb me lang een aparte zwaan gevoeld.
Niet altijd op een mooie manier. Als kind moest ik het doen met de dingen die ik had. Veel was er niet, en makkelijke keuzes ook niet. Dus ging mijn creatieve brein aan. Ik combineerde kleding op een manier die niemand om me heen deed. Ik viel daarmee ontzettend op. Soms ongemakkelijk, soms juist fijn.
Pas later snapte ik dat dat geen tekort was. Het was iets wat ik kon. Van weinig iets maken dat klopt, dat opvalt, dat van mij is.
En dat is letterlijk wat ik nu doe in Nadelya. Een traktatie, een cadeau, een welkomsbord. Het is geen standaard. Het is iets wat ik maak voor één moment, voor één persoon, voor één gezin. Met aandacht. Met de manier van kijken die ik als kind heb opgebouwd, omdat ik wel moest.
En toch heb ik lang gezocht naar een logo dat klopte.
In het begin wou ik het verbinden met mijn kinderen. De naam Nadelya komt uit hun namen, dus dat voelde logisch. Iets met hen erin. Iets liefs. Iets wat paste bij wat ik maak.
Maar het klopte niet. Ik bleef erop kauwen, bleef het aanpassen, en wist niet waarom het niet zat.
Nu weet ik het wel.
Nadelya is niet van mijn kinderen. Nadelya is van mij. De naam komt uit hen, ja, maar het bedrijf, het maken, het zien wat een ander nodig heeft, het uren ergens aan zitten tot het precies goed is. Dat ben ik. Een logo dat alleen naar hen verwees, liet mij eruit. En als ik er zelf niet in zat, klopte er niets aan.
Dus ging ik anders zoeken. Niet meer "iets met de kinderen", maar iets dat MIJ afbeeldde. Hoe ik ben. Hoe de dingen zijn die ik maak.
En toen kwam de zwaan.
De zwaan in mijn logo is niet zomaar een mooie vogel. Het is dat meisje dat zich anders voelde en daar later haar kracht in vond. Het is het bedrijf dat daaruit is ontstaan.
Voor momenten die je niet zomaar voorbij laat gaan. Dat is niet alleen een tagline. Dat is precies wat ik gemist heb in mijn eigen leven, en wat ik nu voor anderen mag maken.
De zwaan klopt. Eindelijk.
Liefst, Anisa
Reactie plaatsen
Reacties