De laatste tijd ben ik wat stiller.
Niet omdat er niets gebeurt. Integendeel.
Misschien is dat juist waarom ik minder deel.
Ik merk dat veel mensen denken dat ze mij door en door kennen omdat ik best open ben op social media. En eerlijk? Ik begrijp dat ook wel. Ik deel mijn gedachten, mijn creatieve ideeën, mooie momenten, uitdagingen en soms ook dingen waar ik mee worstel.
Maar wat mensen vaak vergeten, is dat wat je ziet altijd maar een klein stukje van iemands leven is.
Ik ben eigenlijk best een introvert persoon. Dat verrast mensen soms. Omdat ik makkelijk praat, omdat ik zichtbaar ben, omdat ik verhalen vertel. Maar er is ook een kant van mij die graag terugtrekt. Die dingen eerst zelf wil voelen voordat ze er woorden aan geeft.
Vroeger had ik de neiging om alles meteen te delen. Uit enthousiasme. Omdat ik blij was. Omdat ik anderen wilde meenemen in mijn geluk.
Maar de afgelopen jaren heb ik geleerd dat sommige dingen mooier groeien in stilte.
Noem het levenservaring. Noem het intuïtie. Noem het bescherming.
Ik geloof dat niet iedereen met dezelfde energie naar je kijkt. Ik geloof in het belang van je gevoel volgen. En ja, misschien geloven sommigen niet in het boze oog of in de invloed van energie van anderen. Dat is helemaal prima. Maar ik heb geleerd om te luisteren naar wat voor mij goed voelt.
En wat voor mij goed voelt, is dat sommige dingen eerst even van mij mogen zijn.
Niet alles hoeft direct online.
Niet alles hoeft uitgelegd te worden.
Niet alles hoeft bevestigd te worden door anderen.
Sommige dromen, plannen en veranderingen verdienen eerst rust. Ruimte om te groeien. Ruimte om wortel te schieten voordat je ze aan de wereld laat zien.
Vrijdag gebeurde er iets wat veel voor mij betekent.
Iets waar ik ontzettend dankbaar voor ben.
Normaal gesproken had ik het misschien meteen gedeeld. Met foto’s, woorden en uitleg. Maar deze keer voelde het anders. Deze keer wilde ik het moment eerst vasthouden. Er zelf van genieten. Het laten bezinken.
Dus koos ik voor stilte.
Een bewuste stilte.
Niet omdat ik geheimzinnig wil doen. Niet omdat ik mensen wil laten raden. Maar omdat ik eindelijk heb geleerd dat niet alles direct gedeeld hoeft te worden om echt te zijn.
En eerlijk? Dat voelt verrassend fijn.
Wat er vrijdag precies gebeurde, vertel ik binnenkort wel.
Voor nu geniet ik gewoon even van dit nieuwe hoofdstuk. In alle rust. 🤍
Reactie plaatsen
Reacties